Uniek duo speelt voorstellingen op maat

Boekingen: mut@tiscali.nl  tel:035-6947304

Satire op maat met professionele uitstraling

Nee, in de programma’s van de Nederlandse theaters zal CABARET DUBBELFOUT doorgaans niet te vinden zijn. Hoewel? Madelon Kroes en Frans Muthert maakten in het kader van het 75-jarig bestaan van de Nederlandse Bridge Bond een tournee langs een groot aantal theaters in alle vijfentwintig districten.
Hoe DUBBELFOUT geplaatst moet worden? De makers van het radioprogramma ‘AVRO’s Weekendcafé’ waarin DUBBELFOUT ooit live optrad, afficheerden DUBBELFOUT als ‘doelgroepencabaret’ en dat raakt eigenlijk wel behoorlijk de kern van het brede scala van activiteiten.
DUBBELFOUT komt voor de verandering nou eens naar u toe en verzorgt op een door u gekozen locatie een ‘programma-op-maat’, dat wil zeggen: volledig toegespitst op uw doelgroep. Geen ingeblikt, vrijblijvend programma dat van de plank wordt gerukt, dus. Voorwaarde is wel dat u de munitie aandraagt. Dubbelfout doet met haar schat aan ervaring de rest.
De corebusiness van DUBBELFOUT lag en ligt vooral in het bridge-circuit. Clubs uit heel Nederland die wat te vieren hebben, staan al jaren in de rij om hun festiviteiten op te leuken met een uitgekiende satire. Het duo weet als ervaringsdeskundige van de hoed en de rand en het programma Maar er zijn ook leuke dingen heeft inmiddels z’n weg naar ruim 400 bridgeclubs gevonden. Bij sommige verenigingen speelde Dubbelfout zelfs al voor een tweede of derde keer. En het eind lijkt nog lang niet in zicht.
Inmiddels is het al lang niet meer alleen de bridgewereld die aanklopt. De voorstellingen op maat – als je de kracht ervan eenmaal ervaren hebt, ben je onmiddellijk overtuigd- zijn van hoog niveau en verrassend. Geen wonder dat er van alle mogelijke kanten een steeds groter wordende vraag ontstaat. En je kunt het net zo heftig krijgen als je zelf wilt.
Dubbelfout aarzelt niet om de lat zo nodig hoog te leggen. Een paar voorbeelden?
*De Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Naarden
*Een jubilerende zaalvoetbalclub van Gooise huisartsen en specialisten
*Het jubileum van een wijnimporteur (waar o.a. de Wakkerste Krant van Nederland vol lof over was)
*De Nederlandse Chiropractoren Associatie
*Vrijwilligersdagen en nieuwjaarsrecepties in verschillende gemeenten
*Een congres over diabetes van de Amsterdamse Huisartsen Vereniging
*Bedrijven die hun directie en middenkader ‘s een keertje op scherp gezet willen hebben
*Jubilea, een studiedag of personeelsavond in het onderwijs
*Een jubilerend advocatenkantoor
*Het kerstontbijt voor de medewerkers van jongerenomroep BNN
*Een galafeest van een Amsterdams studentendispuut
*Een bijeenkomst van schrijvers van het voormalige Volkskrantblog
*Golf- en tennisclubs
*Een zeer bijzondere biljartclub (inmiddels al twee keer)
*Een serie Rotary- en Lionsclubs
*En hoewel Dubbelfout niet zo van de bruiloften en de partijen is, passeerde er in die sector al een aardig rijtje. En daar gaat het, als u dat tenminste wilt, niet bepaald kinderachtig aan toe. Voor Ik hou van jou en ik blijf je trouw moet je maar bij de concurrentie zijn.
* ‘Zo maar een feest’
Enz enz.
Het is allemaal bijna niet aan te slepen.
De succesformule (liedjes, sketches, conferences die elkaar in een bijzonder hoog tempo afwisselen) wordt voor een belangrijk deel bepaald door het muzikale karakter van de voorstelling. Twee stemmen die perfect op elkaar afgestemd zijn. Al het pianowerk wordt verzorgd door Madelon, af en toe op verschillende instrumenten bijgestaan door Frans. En dat wordt ook nog eens allemaal op meer dan uitstekende wijze ondersteund door geluidstechnicus Erik Drenthe die, als oud-NOB-medewerker, bij ieder optreden haarscherp laat merken dat ie z’n vak absoluut nog niet verleerd is.
Met recht: een hecht team met professionele uitstraling.

De spelers en de technische ondersteuning

Madelon Kroes genoot als middelbare scholiere al regionale bekendheid als zangeres van het Franse chanson. Als leerling van het Willem de Zwijger College in Bussum won ze ooit de Gooise Interscholaire en trok daarmee de aandacht van impresario Lou van Rees die een plaatsje voor haar inruimde in het team dat ons land zou vertegenwoordigen op het Festival van Knokke.
Het is dat haar ouders, die hun dochter absoluut niet zagen zitten in ‘het variété’, daar een stokje voor staken, anders was het zeker tot een zangcarrière gekomen. Bij wijze van pleister op de wonde, presenteerde ze gedurende enkele jaren een radioprogramma over Franse chansons voor het toenmalige zendschip Veronica.

Frans Muthert , tot de zomer van 2004 docent Nederlands, is al een leven lang een enthousiast all round sportbeoefenaar. Tennis, zeilen en bridge, toerfietsen. Maar wat niet eigenlijk? Beklom per fiets zo ongeveer alle Franse alpencols (in november 2011 nog maar ’s een keer of vier de Teide op Tenerife) en is in het gelukkige bezit van vijf kruisjes Luik-Bastenaken-Luik. Vanaf z’n jeugd al een ontzettende cabaretliefhebber. Prototype van laatbloeier die eigenlijk na z’n veertigste pas echt de creatieve smaak te pakken kreeg. Alom gewaardeerd columnist en tekstschrijver die daarnaast als aardigheidje zo ongeveer in z’n eentje de door vriend en vijand hogelijk geprezen website van z’n bridgeclub BBV volschrijft met een bonte reeks prikkelende verhalen in de periferie van het bridgegebeuren, waarmee hij menigeen op de rand van pure vertwijfeling brengt. Maar hij houdt, zeer begrijpelijk, veel munitie zorgvuldig droog voor z’n eigen cabaret, waarvoor hij alle teksten schrijft.

Erik Drenthe, techniek.
Wat moeten we van hem zeggen?
Toen hij ooit als geluidstechnicus een keertje inviel bij DUBBELFOUT, was het meteen snel bekeken. Als oud-NOB-medewerker met een meer dan uitstekende staat van dienst, kent hij het klappen van de zweep. En toen er een vacature ontstond, aarzelden Madelon en Frans dan ook geen moment om deze krasse knar ter plekke in te lijven.
Erik is absoluut niet meer los van te denken van DUBBELFOUT.

Bridge

Programma: Maar …er zijn ook leuke dingen
Madelon en Frans kennen het bridgemilieu van haver tot gort. Reden waarom hun op alle bridge-ellende toegespitste programma er in gaat als Gods woord in een ouderling. Van bridge kun je normaal gesproken nou niet bepaald zeggen dat het een sport is waarbij het fysieke geweld een rol speelt. Dus: geen nuttige overtredingen, body-checks of tackles op de achillespezen. Als de achilleshiel al opgezocht wordt, dan moet die doorgaans meer gezocht worden in het mentale vlak. Dubbelfout richt zich dan ook gretig op de onvoorstelbare hoeveelheid opgekropte emoties die de bridger doorgaans in ruime mate tussen de gekwelde oortjes heeft zitten.

NBB-75 was in de sector BRIDGE één van de hoogtepunten

In het onvergetelijke jaar 2005 maakte DUBBELFOUT ter gelegenheid van het 75 jarig bestaan van de Nederlands Bridge Bond een theatertournee langs alle vijfentwintig districten. Na een inleiding van afwisselend de oud-wereldkampioenen Hans Kreijns en Berry Westra, sloeg het cabaretduo toe met een uitgekiende satire. Prachtige theaters allemaal. Maar de Bonbonnière in Maastricht heeft DUBBELFOUT wel in haar hart gesloten. Als je dit linkje aanclickt zit je in een selectie van de beeldreportage. En wie weet, sta je er nog ergens op.

Madelon heeft iets met wereldkampioenen

Indrukwekkend, de wijze waarop het Nederlandse mannenteam  in 2011 de wereldtitel bridge greep. Een kunstje dat Hans Kreijns (links), Enri Leufkens en Berry Westra ook al eens uithaalden.
En de gewezen baas van NOC*NSF Erica Terpstra (voor de grote vermagering en haar tournee voor MAX door Indonesië) hier op de voorste rij bij de bobo-voorstelling in de grote congreszaal van sportcentrum Papendal, heeft zwemmend ook wel het een en ander op haar palmares staan.
Als je die lui toch tegenkomt……..

En zeker niet tussen de schuifdeuren

Stel, je bent 40 jaar getrouwd. Je huurt een etablissement af waar je met een schare vrienden en familie deze heuglijke gebeurtenis viert. Maar na een overvloedig dinertje en een uurtje of wat verder kan het zo maar zijn dat het wat stroefjes begint te lopen met de conversatie. Na een zinderende voorstelling op maat van CABARET DUBBELFOUT kun je er de rest van de avond wel weer tegen aan. Gesprekstof zat nadat het duo jouw veertig jaar echtelijk leed (en dat van je vrienden) muzikaal en verbaal uitgebreid uitgestort heeft over jou en je gasten. Zelf heb je trouwens gegarandeerd de avond van je leven. Je kunt het trouwens net zo heftig krijgen als je maar wilt. DUBBELFOUT heeft al een indrukwekkende optocht aan dit soort allerminst zoetsappige voorstellingen gespeeld. Aardige bijkomstigheid is dat je op je uitnodiging kunt vermelden dat je dierbaren geen moeite hoeven te doen om hun eigen bij elkaar gerijmelde, goedbedoelde shit door de schuifdeuren te persen. In het amusement is al voorzien. Fysiek gezien mag het zich dan soms wel tussen die schuifdeuren afspelen, qua inhoud en professionele presentatie is daar in ieder geval absoluut geen sprake van.

Een beetje cabaretier schrijft natuurlijk ook een boek

Als freelance columnist en blogger bij de Volkskrant schreef de uiterst produktieve manlijke helft van DUBBELFOUT een stevig aantal stukkies op z’n naam.
Bij de Volkskrant tussen juli 2006 en februari 2011, bijna dagelijks, alleen al 825 bijdragen.
In 2009 bundelde hij een selectie van z’n pennenvruchten in een boek Krabben aan de korst.
Op de omslag lezen we:

Columns en verhalen: in het schemergebied van fictie en werkelijkheid gooi ik stenen in ogenschijnlijk rimpelloze vijvers met de illusie dat de lezer daardoor misschien ook af en toe met andere ogen naar die vijver kijkt. Daarbij trap ik belletje trekkend soms stevig op tenen, irriteer, hoop een lach te weeg te brengen. Op z’n minst een glimlach. Maar ik wil ook best ontroeren. Als dat zo uitkomt. De wereld verbeteren laat ik graag aan anderen over. Een verfrissend bad in m’n dampende, al of niet gespeelde ongenoegen. En als je je vertwijfeld afvraagt waar de werkelijkheid eindigt en m’n fantasie met je aan de haal gaat, dan heb ik je waar ik je hebben wil. Zoek het maar uit.
Het Volkskrantblog ging in 2011 ter ziele. Waarna Frans besloot dan maar een eigen columnsite te beginnen. Het werd, al weer, Krabben aan de korst. Als je een mooie titel hebt, moet je die vooral koesteren. En hij krabt dus naar hartenlust verder. Schrijven is z’n passie.
Daarnaast steekt ie ook nog eens zeeën van tijd in OpdeKorrel, de website van z’n bridgeclub die, zoals te verwachten, aanzienlijk meer te bieden heeft dan troosteloze uitslagen. Het slappe gelul is daar, naast een schat aan informatie, niet van de lucht

Een waarschuwing waar Dubbelfout helaas niks mee kan

Altijd weer leuk natuurlijk, om te constateren dat men je voor aanzienlijk jonger houdt dan je bent.
De laatste tijd wil er intern nog wel eens een balletje worden opgegooid: Hoe lang blijven we dit eigenlijk nog doen? Over gebrek aan belangstelling heeft DUBBELFOUT absoluut niet te klagen. De aanvragen blijven maar binnenstromen. Zelfs voor 2013 staan de boekingen al op de speellijst. Het eigen enthousiasme kent amper grenzen. Maar toch. De voorbeelden van artiesten in dit metier die net iets te lang dachten dat ze het nog helemaal waren, zijn moeiteloos op te hoesten. DUBBELFOUT kijkt uitermate kritisch naar zichzelf. En als generatiegenoten van de door hen bewonderde Freek de Jonge hebben ze zich voorgenomen, tenzij zich duidelijke fysieke en mentale argumenten aandienen voor het tegendeel, er ook voorlopig nog maar ‘s een flinke snok aan te geven.
Aardig is in dit verband die opmerking na afloop van een voorstelling:
Als jullie op het toneel op deze manier doorgaan, haal je de 65 nooit!
Madelon en Frans zijn, en nogmaals, je geeft het ze niet, van 1945. Kennelijk een uitstekend jaar.
En over de ijzerenheinige geluidstechnicus bij wie je er meer dan tien bij op kunt tellen, lullen we dan maar helemaal niet.
Dat je het maar even weet.

Zomaar een doelgroep (1)

januari 2012
De Nieuwjaarsrecepties schieten in deze weken als paddenstoelen uit de grond. Over het algemeen redelijk risicoloze bijeenkomsten waarop door lokale overheden, de middenstand en het verenigingsleven met een goed glas in de hand als een dolle genetwerkt wordt om in het jaar dat volgt optimaal van elkaar te kunnen profiteren. Naarden, dat momenteel één van de partners is in een nogal ingrijpende gemeentelijke herindeling, besloot om het met een echte uitsmijter wat anders aan te pakken.
Amusement. En, met een knipoog naar het zelfreinigend vermogen, bij voorkeur satire.
Waarnemend burgemeester en senator Joyce Sylvester, een vrouw met ballen, meende dat het de hoogste tijd werd voor een frisse wind door het plichtmatige gedoe. En als het aan haar lag, had ze daar ook wel een voorstel voor. Een jaar of wat geleden was Dubbelfout al eens met veel succes ingehuurd bij een lokale manifestatie en de doortastende burgermoeder had het voor haar zeer verrassende duo meteen in haar balboekje genoteerd.
In een gemeenteraadsvergadering werd wat gebrainstormd waarbij er allerlei mogelijke artiesten de revue passeerden. Sylvester maakte al snel een eind aan het heen en weer gepraat. Wij hebben verdorie een topduo binnen onze stadsmuren waar, neem dat maar van me aan, geen van de gepasseerde kandidaten ook maar aan kan tippen. Na haar gloedvolle pleidooi werd het een hamerstukje.
Op maandagavond 9 januari 2012 stond Dubbelfout dus in een afgeladen Burgerzaal op de bovenverdieping van het historische stadhuis. Vanaf het eerste moment was het kassa. In een ijzingwekkend tempo passeerde het ene na het andere plaatselijke hot item de revue. Of het nu de fusie in al z’n facetten was, de relatie Bussum-Naarden, de manmoedige pogingen om binnen de gemeente middels de nogal vrijblijvend klinkende ‘inloopavondjes’ de inspraak van de burger te pimpen, een paar middenstanders die elkaar de tent uitvechten, Dubbelfout wist alles in een zeer muzikaal programma te persen waarin de vileine conferences niet van de lucht waren. Voor sommigen op het randje. Voor anderen het frisse, kritische geluid waar ze al jaren reikhalzend naar uit keken in het zwaar dichtgetimmerde circuit. Een cabaretduo van eigen bodem maar dat als betrekkelijke outsider, dat dan weer wel, de vinger op unieke wijze moeiteloos op de gevoelige zaken wist te leggen.
Er was na afloop in ieder geval voldoende stof om over na te praten.
Cabaret op maat dus.

Naarder Nieuws, donderdag 12 januari: